Van leerling naar ondernemer en leraar!

Deze week spraken wij met Jules Bosma, ondernemer en docent uit Oudehaske. Jules hoorde bij de allereerste lichting die de BBL-opleiding deed via het samenwerkingsverband (SPTF). Dat was destijds nog in Burgum gevestigd. Hij heeft achtereenvolgend niveau 2, 3 en 4 behaald. Daarna is hij zijdelings eigenlijk altijd bij Technopark betrokken gebleven, tot de dag van vandaag. Wij stellen hem enkele vragen over zijn loopbaan en zijn plannen voor de toekomst.

Hoe lang is het geleden dat je de opleiding volgde?

In 1987 ben ik begonnen met wat toen nog de primaire opleiding machinale houtbewerking heette. Dit was onderdeel van de eerste groep van het samenwerkingsverband, wat toen het SPOT genoemd werd, achteraf gezien niet zo’n gelukkige naam, want wij werden in de bedrijven al snel de spotters genoemd. Na primair heb ik de voortgezette opleiding, nu niveau 3 en de kaderopleiding gedaan. In 1994 ben ik met de lerarenopleiding begonnen en die heb ik in 1999 afgerond.

Binnen welke bedrijven heb je stage gelopen en gewerkt?

Er was toen een systeem van een periode bij een lidbedrijf en periodes in de werkplaats in Burgum. Ik heb bij Smit en Wester (Heerenveen) gewerkt, bij De Vries Trappen en bij Delcon, nu onderdeel van Van Wijnen. Daar werkte ik in het klantenwerk. In 1992 ben ik na een vraag van Piet de Jong, docent bij het Friesland College, naar het onderwijs overgestapt, ik was toen 21.

Wat heb je eraan gehad?

Bij De Vries Trappen was het seriematig werken, met een hele hechte ploeg. Ik kreeg al snel de kans  wanneer er te weinig productie was, om in de werkvoorbereiding mee te helpen. Toen werden de uitslagen van de trap nog grotendeels met de hand gemaakt. Ik heb daar veel geleerd.

Omdat er op zeker moment te weinig werk was, werd ik overgeplaatst naar Delcon in Gorredijk. Daar ben ik in het klantenwerk blijven hangen. Ook hier heb ik enorm veel geleerd. We maakten alles wat de productie niet aan kon op het gebied van kozijnen, ramen, deuren, trappen, balies ed. Ik heb daar ‘out of de box’ leren denken. “Kan niet bestaat niet, de rest moeten we nog even uitvinden”, was een veel gehoorde uitspraak.

Wat zou je graag anders gezien hebben gedurende je opleiding?

Dat de werkplaats niet in zo’n uithoek zou zitten, gelukkig is deze later naar Heerenveen verhuisd. Voor mij betekende het half zeven in de bus, dat was de eerste, om vervolgens na aankomst in Burgum nog 20 minuten te moeten lopen naar de werkplaats en dan steevast commentaar krijgen dat je te laat was.

Hoe kijk je nu tegen je vakgebied, het gebied tussen bedrijfsleven en onderwijs: wat zijn de grootste veranderingen de afgelopen 10 jaar?

Er is de afgelopen 10 jaar enorm veel veranderd. Mijn vak ‘machinaal houtbewerker’ is bij de meeste bedrijven grotendeels verdwenen. De Conturex-achtigen zijn ervoor in de plaats gekomen. Het onderwijs probeert deze veranderingen bij te houden, maar loopt achter de feiten aan en dat kan ook bijna niet anders.

Wat zou je leerlingen van nu willen meegeven?

De grootste beperking zit in je hoofd. Leerlingen denken om allerlei redenen te vaak dat ze iets niet kunnen. Wanneer ze dat los kunnen laten, opent zich een wereld van mogelijkheden voor ze. Voorkom dat je vastroest en blijf jezelf ontwikkelen, als gediplomeerd vakman zal er altijd werk voor je zijn.

Wat zou je het Technopark willen meegeven?

Meerwaarde blijven geven, zowel voor de bedrijven als voor de leerlingen, iedere leerling een aantal periodes in de werkplaats, waarbij bepaalde knelpunten in de opleiding behandeld worden, zou geen kwaad kunnen. Wees als Technopark de verbindende factor tussen vakmensen en bedrijfsleven.

Wat zijn je plannen voor de toekomst?

Na het stoppen met mijn eigen bedrijf, ben ik stilletjes aan weer in het onderwijs terecht gekomen. Dit jaar heb ik op basis van ziektevervanging een aantal uren op het Friesland College ingevuld, volgend jaar ga ik verder op het Alfa College. Daarnaast hou ik ruimte over om andere dingen te doen zoals in samenwerking met Technopark bedrijven bij te scholen op het gebied van SCM CNC machines. Meer specifiek bedoel ik hoe ze veel voorkomen problemen en storingen kunnen voorkomen en hoe ze hun programma’s kunnen verbeteren. Hier valt echt nog veel voor ze te halen.

We zullen zien wat de toekomst te brengen heeft.